Χρησιμοποιώντας τον συγκεκριμένο ιστότοπο συμφωνείς με την χρήση cookies. Μάθε Περισσότερα Εντάξει

I, Daniel Blake - Ελπίδα για τους Άτυχους

Κριτική της ταινίας I, Daniel Blake
Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017
I, Daniel Blake - Ελπίδα για τους Άτυχους

Για μερικές μέρες οι κάτοικοι την Θεσσαλονίκης και της Αθήνας έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την ταινία I, Daniel Blake. Βραβευμένη με το Palme D’or στις Κάννες και ένα BAFTA, η ταινία δεν είχε σημαντική κάλυψη από τα ΜΜΕ της Ελλάδας, επομένως πολλοί δεν είδαν την ταινία επειδή πολύ απλά δεν ήξεραν ότι υπήρχε. Αυτό είναι πολύ κρίμα, γιατί το I, Daniel Blake είναι μία καταπληκτική ταινία. Μία από της καλύτερες του 2016 και μιλά για προβλήματα που βλέπουμε και στην Ελληνική κοινωνία.

Αφού υπέστη καρδιακή προσβολή, ο 59-χρονος ξυλουργός Daniel Blake, τον οποίο υποδύεται ο Dave Johns, μάχεται ενάντια της γραφειοκρατίας της Αγγλίας για να πάρει το επίδομα υγείας και ανεργίας. Στην περιπέτειά του συναντάει μία νεαρή κοπέλα, την Katie, την οποία φέρνει στη ζωή η Hayley Squires, και τα δύο παιδιά της, με τους οποίους δημιουργεί μια ξεχωριστή σχέση.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο Ken Loach, γνωστός για ταινίες όπως Ο Άνεμος χορεύει το κριθάρι και Kes. Όπως και αυτές οι ταινίες, το I, Daniel Blake είναι μία ρεαλιστική δραματική ταινία με την κύρια εστίαση της στα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα της Αγγλίας. Το είδους ταινίας μπορεί να μην αρέσει σε όλους, ειδικά την καλοκαιρινή σεζόν που οι περισσότεροι πάνε σινεμά για να περάσουν μερικές ευχάριστες ώρες διασκέδασης. Για όσους όμως δεν έχουν πρόβλημα να δούνε μια τέτοιου είδος ταινία, τους προτρέπω να μην χάσουνε την ευκαιρία. Η ταινία μπορεί να μην ακούγετε σαν κάτι το πρωτοφανές, ωστόσο ο τρόπος που παρουσιάζετε η ιστορία είναι πραγματικά μοναδικός, δείχνοντας τα προβλήματα της κοινωνίας που απεικονίζει αλλά παραμένοντας ελπιδοφόρα για την καλή φύση των ανθρώπων. Ποτέ όμως δεν χάνει τον στόχο της, ο οποίος είναι να πει την προσωπική ιστορία του Daniel Blake. Έτσι καταφέρνει με επιτυχία να περάσει τα μηνύματά της. Οτιδήποτε γίνετε στην ταινία τα βλέπουμε μέσα από τα μάτια των κύριον χαρακτήρων, και λόγο της αγνότητας και της ανθρωπιάς τους, αρχίζουμε να νοιαζόμαστε για το τι τους συμβαίνει.

Υπάρχουν πολλά καλά πράγματα που μπορούν να ειπωθούν για την ταινία. Για αρχή, ο τρόπος που παρουσιάζεται η ιστορία είναι καταπληκτικός. Το δράμα είναι αδίστακτο και ρεαλιστικό. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, δεν ήμουν σίγουρος αν ήταν βασισμένη σε αληθινή ιστορία ή όχι, και μετά το τέλος της ήμουν ακόμα αβέβαιος. Δεν υπάρχει δευτερόλεπτο στην ταινία που σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν είναι αληθινή, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Η ταινία επίσης δεν αφήνει ευκαιρίες για χιούμορ και όμορφες στιγμές. Μία από τις κύριες ιδέες της ταινίας είναι το πόσο διαφορετικές είναι οι δύο πλευρές της διαμάχης. Από την μία πλευρά είναι το Σύστημα Κρατικής Πρόνοιας, στο οποίο όλοι νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους παίρνοντας ανήθικες αποφάσεις εις βάρος άλλων χωρίς να υπολογίζουν τίποτα διότι αυτή είναι η δουλειά τους. Και από την άλλη πλευρά είναι αυτό που αναπαριστά ο Ντάνιελ Μπλέικ, ένας συνηθισμένος και εργατικός άνδρας, που παρά τις ατυχίες του, δεν χάνει την ανθρωπιά και την ευπρέπεια του, βοηθώντας όσους μπορεί χωρίς αντάλλαγμα. Αυτού το είδος τα κοινωνικά μηνύματα μπορεί να ακούγονται βαριά, αλλά η ταινία ποτέ δεν προσπαθεί να σου πει πως να νιώσεις για αυτά που απεικονίζει. Αντί αυτού, σου δείχνει τα προβλήματα και τις συνέπειες τους, και αφήνει τους θεατές να αποφασίσουν μόνοι τους αν συμφωνούν ή όχι.

Αλλά το σενάριο δεν είναι το μόνο πράγμα που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει. Κοιτώντας κάθε καλλιτεχνικό κομμάτι της ταινίας ξεχωριστά, το καθένα είναι φτιαγμένο τέλια. Το κερασάκι στην τούρτα είναι η ηθοποιία. Ο Dave Johns και η Hayley Squires είναι καταπληκτικοί στους ρόλους τους. Με το πως απεικονίζουν τους χαρακτήρες τους κατορθώνουν να δείξουν το πραγματικό τους βάθος, και κάνουν το κοινό να πιστεύουν ότι η είναι αληθινά άτομα. Αν και είναι πολύ καλή ξεχωριστά, οι σκηνές που παίζουν μαζί είναι ακόμα καλύτερες. Ο κάθε διάλογος που έχουνε προοδεύει την σχέση τους παραπάνω, και ο ένας χρησιμοποιεί το ταλέντο του άλλου λαμπρά. Έτσι, καταφέρνουν να δείξουν μια σχέση βάθους. Επιπροσθέτως, οι δευτερεύον χαρακτήρες είναι υπέροχοι, κάνοντας τον κόσμο της ταινίας ακόμα ποιο ζωντανό.

Αλλά τα καλά δεν σταματάνε εκεί. Η κινηματογραφία της ταινίας είναι άλλο ένα εντυπωσιακό κομμάτι της. Ο κινηματογραφιστής Robbie Ryan κάνει καταπληκτική δουλειά στα πλάνα του, δίνοντας χώρο στους ηθοποιούς να εμπλουτίσουν τους χαρακτήρες τους σε βάθος με το να δείχνει και την μικρότερη λεπτομέρεια στις εκφράσεις τους, ενώ ταυτόχρονο να αφήνει το κοινό να παίρνει μία αίσθηση των χώρων σε κάθε σκηνή. Επιπλέον, ο ρυθμός των σκηνών είναι πολύ φυσικός. Δεν υπάρχουν προφανές cut που να χαλάνε την ροή μιας σκηνής, το οποίο βοηθάει στο να μην γίνετε καμία σκηνή βαρετή.

Παρά όλους του επαίνους μου όμως, δεν μπορώ να εκφράσω πόσο καλή είναι η ταινία πλήρως. Ο λόγος είναι ότι η ταινία προκαλεί δυνατά συναισθήματα. Οργή, στεναχώρια και ελπίδα είναι κάποια από αυτά. Το μεγαλύτερο επίτευγμα του I, Daniel Blake είναι το γεγονός ότι η ταινία προκαλεί όλα αυτά τα συναισθήματα χωρίς να σου λέει τι να νιώσεις. Για παράδειγμα, κάπου κοντά στην μέση της ταινίας, μια σκηνή παίρνει μέρος σε μια τράπεζα τροφίμων. Σε αυτήν την σκηνή, ένας από τους κύριους χαρακτήρες χάνει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, καταρρέει και προκαλεί μια από τις ποιο συγκινητικές σκηνές των τελευταίων χρόνων. Μπορώ να εξηγήσω μια τέτοια σκηνή, αλλά τα συναισθήματα δεν είναι αντικειμενικά, και κάποιος άλλος που βλέπει την ταινία θα έχει μια τελείως διαφορετική εμπειρία. Γιαυτό, προτείνω να μην χάσει κανείς την ευκαιρία να δει το I, Daniel Blake και αισθανθεί αυτά τα συναισθήματα για τον εαυτό του.

 

Τίτλος - I, Daniel Blake
Σκηνοθεσία - Ken Loach
Πρωταγωνιστούν - Dave Johns, Hayley Squires

 

the VIP club
Ότι πιο special έχουμε έρχεται στο email σου!

Σχόλια

Κάνε εγγραφή και γράψε το σχόλιο σου!
  • Σύνδεση
  • Εγγραφή
Εγγραφή

Η χρήση ad blocking εφαρμογών μειώνει την εμπειρία χρήσης της ιστοσελίδα μας.

Απενεργοποίησε το ad block και κάνε ανανέωση.